FreeLance ~ FreeLife ~ FreeMind

(ขออภัยเอนทรี่นี้มีคำหยาบ)

....

มีคนบอกว่า เราเป็นทุกข์ที่พยามเปลี่ยนคนอื่น

ให้เปลี่ยนแปลงตัวเองจะง่ายกว่า และจะมีความสุขมากขึ้น

คำถามคือ คนเราเปลี่ยนสันดานตัวเองได้จริงหรือ???

ส่วนคนที่คิดว่าตัวเองเปลี่ยนได้ กำลังหลอกตัวเองอยู่หรือเปล่า???

....

หลายครั้งที่ได้ข้อสรุป

ว่าปัญหาล้วนมาจากตัวเราทั้งสิ้น

ในเมื่อเราไม่สามารถบังคับให้ใครมาเข้าใจเราได้ทุกอย่าง

สิ่งที่เราควรทำคืออะไร

เดินหนีไปจากพวกเขาใช่หรือเปล่า

หรือพยามทำให้คนมีอคติหันมาเข้าใจ

เราต้องใช้เวลาทั้งชีวิตไหมในการสิ่งเหล่านั้น

ไม่คุ้มกับที่เสียใช่ไหม ไสหัวตัวเองออกมาจะง่ายกว่า

มันไม่มีคนไม่เข้าใจหรอก

มันมีแต่คนไม่อยากจะเข้าใจ

.....

เคยรู้สึกว่าเวลามีความอัดอั้น

แค่มีคนได้รับฟังเราระบาย ก็ดีใจมากแล้ว

แต่มันไม่ใช่ว่ะ

เพราะคนที่มันฟังเรา แม่งเสือกเอาไปเม้าท์ต่อ

คนมันเหี้ยว่ะ

ทำไงได้ พ่อแม่มันสอนมาไม่ดีนี่เนอะ

.....

บางที เห็นทางออกอยู่ข้างหน้า แต่เดินไปไม่ถึงสักที

เพราะใจไม่กล้า เพราะขาดปัจจัย (ที่แปลว่าเงิน)

มันก็เครียดนะ เครียดมากๆ

......

โรคไบโพล่า คือ เวลามีความสุขก็สุขสุดๆ

เวลามีความทุกข์ ก็ทุกข์สุดๆ

สงสัยว่า "ตรูเป็นป่าวว่ะ"

......

ไม่อยากฆ่าตัวตายหรอก

แต่ก็เริ่มถามตัวเองบ่อยๆ

ว่าเกิดมาเพื่ออะไร

เราทำทุกอย่างไปเพื่ออะไร

พอคิดได้ว่าคนเรามันก็แค่นี้ จงทำความดีไว้ดีกว่า

เพราะเดี๋ยวก็ตายจากกันแล้ว

แต่พอทำดี ก็มีคนหมั่นไส้

หรือไม่เขาก็ไม่เห็นค่า (น่าน้อยใจ)

แล้วจะทำไปทำไม

แล้วจะอยู่ไปเพื่ออะไร

.....

โลกนี้มันโหดร้าย

หรือกูอ่อนแอเกินไปว่ะ

แต่กูพยามอยู่บนโลกนี้อย่างมีความสุขที่สุดแล้ว

เชื่อเถอะ

.....

ไม่เศร้าว่ะ

ไม่ร้องด้วย

ออกแนวปลง

.....

edit @ 8 Jun 2008 15:18:27 by hasana

edit @ 9 Jun 2008 00:51:44 by hasana